Artists

Astrit Ismaili

Astrit Ismaili

Astrit Ismaili is een performance kunstenaar en woont in Amsterdam. Hun werk bevat performance, geschreven tekst, het componeren van muziek, zingen, tekenen en regisseren. Ismaili is geïnteresseerd in het overstijgen van het persoonlijke in een buitengewone ervaring, die tot stand komt door transformaties middels toevoegingen aan het lichaam, zonder daarmee afbreuk te doen aan diens politieke gewicht. Middels alter-ego’s, lichamelijke toevoegingen, draagbare muziekinstrumenten en experiental spaces, behandelt hen de realiteit als een speeltuin waarin normen transformeren of bevraagd worden.

De kunstenaar studeerde af als Master of Theater bij DasArts in Amsterdam. Ismaili ontving in 2011 de Young Visual Artist Award en had een residency bij ISCP in New York. Ook won hen de award voor Best Director at the Skena Up International Student Festival 2011, ontving hen de Forum ZDF follow-up beurs in 2013 en won hen de award voor Best Video Performance and Best Styling Video bij Video Fest in 2014. Hen heeft onder andere geëxposeerd bij KW Institute for Contemporary Art in Berlijn, het Stedelijk Museum in Amsterdam, ISCP in New York, S.A.L.T.S. in Bazel en Kunstverein en Juliette Jongma in Amsterdam.

Voor het Qtopia Queer Arts Festival werkte Ismaili in samenwerking met artist in residence Vita Evangelista. Het resultaat van hun werkweek wordt op zaterdag 5 oktober gepresenteerd bij POPOP en Vita’s werk is gedurende de rest van het festival te bekijken in NEUS.

NEUS
Open:
do - za: 13:00 - 21:00,
zo: 13:00 - 18:00

Instagram

Close

Astrit Ismaili

Astrit Ismaili is een performance kunstenaar en woont in Amsterdam. Hun werk bevat performance, geschreven tekst, het componeren van muziek, zingen, tekenen en regisseren.

Lees meer
Gabriel Frontana

Gabriel Fontana

Multiform is een sociaal design project dat de sociaal-politieke rol van sport in onze maatschappij bevraagt en opnieuw uitvindt. Vanuit een queer-design perspectief benadert Fontana’s onderzoek sport als een systeem dat bepaalde sociale relaties privilegieert—of juist uitsluit— en op deze manier eeuwenoude conservatieve waarden reproduceert. Met de focus op het lichaam als leermiddel, onderzoekt Multiform hoe systemen in de sport onze denkwijzen en sociale interacties al vanaf de schooltijd beïnvloeden. Als antwoord hierop biedt het project Multiform nieuwe sporttenues en spellen, die tactieken bieden voor een inclusievere vorm van educatie en discussies over diversiteit op school. Multiform deconstrueert niet alleen het uniform als artefact, maar queert ook in meer algemene zin het normatieve karakter van design, dat ons dagelijks leven en onze perceptie hiervan sterk beïnvloed. Door uitwisselbare en fluïde identiteiten te vieren, poneert Multiform strategieën voor nieuwe maatschappelijke waarden—zowel binnen als buiten de sportvelden. Het Multiform project ontving financiële ondersteuning van CityLab010 en een designbeurs van het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie. Het project is afkomstig van Fontana Studio.

Kunstmagazijn
Open:
wo t/m zo: 12:00 - 17:00

Instagram
multi-form.org

Close

Gabriel Fontana

Multiform is een sociaal design project dat de sociaal-politieke rol van sport in onze maatschappij bevraagt en opnieuw uitvindt.

Lees meer

Geo Wyeth

Geo Wyeth is een kunstenaar en educator wiens werk beweegt tussen muziek, performance, narrative sculpture en video. Hun lopende project Muck Studies Dept. voegt zwarte/Amerikaanse muziek en geschiedenis, onderzoek naar (mijnbouw-)industrie en technieken uit de onderzoeksjournalistiek samen om een vollediger discours te initiëren over ras, geschiedenis en collective memory in de Verenigde Staten.

Wyeth volgde in 2015 en 2016 een residency bij het Rijksinstituut voor Beeldende Kunsten en geeft momenteel les bij het Dutch Art Institute, waar hen zich richt op het queeren van fysieke praktijken en handelingen (embodied tactics) in performance,  storytelling, herinnering en gedenking.  Hen ontving een fonds van het Amsterdam Fonds voor de Kunst in 2017 en recentelijk een beurs van het Mondriaan Fonds om onderzoek te doen naar de geschiedenis van jazz, de olie- en gasindustrie en de moerassen in New Orleans. Hun is afwisselend woonachtig in Amsterdam, Rotterdam en New York City.

Wyeth heeft geëxposeerd bij onder meer het New Museum, Stedelijk Museum Amsterdam, MoMA PS1 (Greater New York 2016), Dutch National Opera, Triangle France, Anthology Film Archives, The Kitchen, TENT (Rotterdam), Arsenic (CH), Biquini Wax (CDMX), LA MoCA, New York Live Arts, The Studio Museum in Harlem, Boston ICA, La MaMa Theatre, Human Resources, The Pyramid Club en Joe’s Pub.  Hun werk is recentelijk beschreven in Tavia Nyong'o’s AfroFabulation: The Queer Drama of Black Life (2018). Hen is medeoprichter van de queer social space Tender Center in Rotterdam, heeft muziek gecomponeerd voor de korte films Happy Birthday Marsha! en Mary of Ill Fame (geregisseerd door filmmaker Tourmaline) en verschillende andere hedendaagse kunstenaars.

Voor het Qtopia Queer Arts Festival werkte Wyeth in samenwerking met artists in residence Johanna en Vanita Monk. Het resultaat van hun werkweek wordt op vrijdag 4 oktober gepresenteerd bij POPOP en is gedurende de rest van het festival te bekijken in RUIS.

Ruis
Open:
wo t/m zo: 12:00 - 17:00

geoxxxwyeth

Close

Geo Wyeth

Geo Wyeth is een kunstenaar en educator wiens werk beweegt tussen muziek, performance, narrative sculpture en video. Hun lopende project Muck Studies Dept. voegt zwarte/Amerikaanse muziek en geschiedenis, onderzoek naar (mijnbouw-)industrie en technieken uit de onderzoeksjournalistiek samen om een vollediger discours te initiëren over ras, geschiedenis en collective memory in de Verenigde Staten.

Lees meer
Jane Jack P. Bucket

JANE/JACK P. BUCKET

JANE/JACK P. BUCKET werkt met schilderen, tekenen en performance. Terugkerende thema’s zijn machtsstructuren, intimiteit en community. Zij/hij maakt kunst om zo dominante en onderdrukkende narratieven te doorbreken, om nieuwe samenwerkingen te stimuleren, maar ook als vorm van healing en verzet. Al een aantal jaren maakt hij/zij rekwisieten en posters voor queer community theater en voor performances.

Roze Huis, Sint Anthoniusplaats 1, 6511 TR Nijmegen
Open: 5-10: Opening, 20:00 uur 10-10 t/m 12-10: 14:00 tot 18:00 17-10 t/m 19-10: 14:00 tot 18:00
Close

JANE/JACK P. BUCKET

JANE/JACK P. BUCKET werkt met schilderen, tekenen en performance. Terugkerende thema’s zijn machtsstructuren, intimiteit en community.

Lees meer
Jayn Bagdoonis

Jayn Bagdoonis

“Ik ben een student van 21 jaar en een maker. In de afgelopen vier jaar heb ik mijn tijd verdeeld tussen studeren, reizen, tekenen, bakken en tatoeëren. Ik ben opgegroeid op een klein eilandje in het Midden Oosten en verhuisde op mijn 18e. Zoals de typische onzekere tiener wilde ik de wereld ontdekken buiten mijn comfort zone.”

“Wegverhuizen is een privilege dat ik niet licht opvat; iets waar ik dagelijks aan herinnerd word. Ik heb altijd moeite gehad met het begrip ‘thuis’ en kon mij nergens aarden. Hoewel ik hier veel stress over heb gehad toen ik jonger was, bekijk ik het nu ook vanuit een positiever perspectief. Concepten als vrijheid van meningsuiting en identiteit blijken superpersoonlijk en subjectief en ik ontdekte dat in welke samenleving je ook opgroeit, je altijd in situaties zal komen waar je het niet mee eens bent of waaraan je je moeilijk kunt aanpassen. De kans om te reizen en in het buitenland te wonen, hebben mij zo veel geleerd en geholpen verder te groeien dan ik mij kon voorstellen. Ik ben mij ook gaan beseffen dat, hoewel je bepaalde vormen van vrijheid kan ervaren door de omgeving waarin je verblijft, het ook van doen heeft met de vrijheid die je jezelf vanbinnen geeft.”

“Ik wil mijn visie geven op concepten als seksualiteit, gender en LHBTQI+ problemen in de regio waar ik opgroeide, zonder bij te dragen aan het imperialistische idee dat het Midden Oosten een achtergebleven en intolerante plaats is. Waar je ook ter wereld heen gaat; er zijn overal ondersteunende en liefdevolle, maar ook haatdragende mensen.”

“Alles wat ik hier bespreek, geldt specifiek voor mijn ervaringen en mogen niet generaliserend worden opgevat. Toen ik opgroeide, waren veel zaken taboe: seksualiteit, intimiteit, LHBTQI+ problemen, problemen met mentale gezondheid en nog veel meer. Verschillende mensen in de LHBTQI+ community zullen waarschijnlijk nooit uit de kast komen, uit vrees voor hun veiligheid of omdat ze bang zijn voor maatschappelijke of culturele consequenties. Daarnaast wordt seks gefetisjeerd en ontbreekt het aan seksuele voorlichting. Ook lijkt het alsof iedereen iets te zeggen heeft over alles. Als je bijvoorbeeld als vrouw kort haar hebt, wordt je automatisch aangezien voor ‘pot’ en als je je niet schikt aan de gebruikelijke gendernormen, wordt je vrouwelijkheid in twijfel getrokken. Kleine opmerkingen en harde woorden, gebracht als een grapje, stapelen zich op en krijgen uiteindelijk grip op je mentale gezondheid.”

“Ik heb altijd moeite gehad te begrijpen waarom mensen elkaar niet gewoon met rust laten zolang ze niemand kwaad doen, maar het lijkt alsof –wat er ook gebeurt—er altijd wel iemand is die niet terugdeinst om negatieve of haatdragende opvattingen te verkondigen. Ik heb hier veel over te zeggen, maar nu laat ik het hier bij.” De werken in deze tentoonstelling representeren mijn angst en frustratie. De eerste afbeelding kan worden vertaald als: “ wanneer laten mensen ons met rust en laten ons elkaar liefhebben?”. Het tweede werk leest: Ik was klaar met de hypocriete samenleving, dus veranderde ik in een vogel.”

De Klinker, Van Broeckhuysenstraat 46, 6511 PK Nijmegen Open: wo, do, zo: 18:00 - 21:00 za: 12:00 - 21:00
Close

Jayn Bagdoonis

“Ik ben een student van 21 jaar en een maker. In de afgelopen vier jaar heb ik mijn tijd verdeeld tussen studeren, reizen, tekenen, bakken en tatoeëren. Ik ben opgegroeid op een klein eilandje in het Midden Oosten en verhuisde op mijn 18e. Zoals de typische onzekere tiener wilde ik de wereld ontdekken buiten mijn comfort zone.”

Lees meer
Johanna en Vanita Monk

Johanna Monk en Vanita

Vanita en Johanna Monk vertellen verhalen met behulp van woorden, muziek, geluiden, foto’s, objecten en lichamen. Of misschien blijven ze gewoon nieuwe vormen zoeken om hetzelfde verhaal mee te vertellen: “Uiteindelijk is de vorm helemaal niet het belangrijkst. Het gaat om het ontdekken en delen van een geheim waarvan wij weten, dat het de wereld zou kunnen redden. Waarom zouden we anders moeite doen? Dan is het gewoon de zoveelste carrière. Tegelijkertijd beseffen we ons dat onze poging nooit helemaal zal slagen, met als gevolg dat wij het dus blijven proberen. Misschien is dat uiteindelijk toch goed.”

“De enige manier om niet weer een drie minuten durend liefdesliedje te schrijven, is door te schrijven over alles wat liefde niet is. Dat wat in woorden wordt gevangen, wordt ook omsloten door ideeën die dit vertroebelen, juist met alles wat zij al denken te kennen.”

Vanita en Johanna werken al samen sinds 1989. De projecten waar zij door de jaren heen aan hebben gewerkt, bestaan uit tentoonstellingen, performances, concerten, muziekalbums, een novelle, een toneelstuk, liedjes, korte films, stripboeken, muziek journalistiek en verscheidene kleine publicaties. Vanita speelt elektrische gitaar en zingt en Johanna bespeelt onder andere de klarinet en saxofoon.  Voor het Qtopia Queer Arts Festival werkte het duo in samenwerking met artist in residence Geo Wyeth. Het resultaat van hun werkweek wordt op vrijdag 4 oktober gepresenteerd bij POPOP en is gedurende de rest van het festival te bekijken in RUIS.

RUIS, Hertogstraat 119, 6511 RX Nijmegen Open: do t/m zo, 12:00 - 17:00
Close

Johanna Monk en Vanita

Vanita en Johanna Monk vertellen verhalen met behulp van woorden, muziek, geluiden, foto’s, objecten en lichamen.

Lees meer

Give a ride

Help iemand naar Qtopia te komen.

Meer informatie
Julius Thissen

Julius Thissen

Julius Thissen is beeldend kunstenaar en artistiek onderzoeker. Zijn onderzoek binnen zijn beeldende kunst zet vraagtekens bij (gender-)identiteit en onze hedendaagse prestatiecultuur. Aan de hand van stereotypen onderzoekt hij mannelijke genderrollen en diens privilege in de westerse samenleving. De invloed van sociale verwachtingen en machtsstructuren op ons gedrag staan hierin centraal. Hij tracht verhalen te vertellen over presteren, representatie en falen. Zijn werk uit zich vaak in performances, die vastgelegd worden op film en foto. Binnen zijn performances kruipt hij samen met zijn muze in de huid van bovengenoemde stereotypes en gaat hij op zoek naar manieren om deze te ontkrachten. De band die hij met zijn muze heeft staat centraal in het werk en toont naast de stereotypen een voortdurend ontwikkelende broederschap en verbintenis tussen de twee. De film A Conventional Commodity (2018) onderzoekt het stereotype van de westerse zakenman. In westerse popcultuur wordt de zakenman vaak afgebeeld als statige macho man, een onderkoelde autoriteit. Daarnaast zien we in diezelfde popcultuur weinig beelden van mannen die elkaar omhelzen, troosten of zichzelf kwetsbaar opstellen. De film is dan ook een oproep aan mannen om zichzelf vaker emotioneel te uiten. Thissen schiep een scenario waarin hij samen met zijn muze in de rol kruipt van deze emotioneel onderdrukte zakenman, die tot het inzicht komen dat het tijd wordt om troost te zoeken en doen dat vervolgens bij elkaar. Hij deed hiervoor onderzoek naar leiderschap, gender essentialisme, arbeid en zelfhulpgroepen voor mannen. De performance doet naast prestatiecultuur ook uitspraken over hiërarchie, deïndividuatie, giftige mannelijkheid, kwetsbaarheid en broederschap. De video The Wardens (2017) is een onderzoek naar giftige mannelijkheid. De stereotype mannelijke genderrol wordt vaak getypeerd als dominant, emotieloos en agressief, en wordt beschouwd als een van de manieren waarop patriarchale patronen schadelijk zijn voor mannen. In de film vergroot Thissen het gebaar van het klopje op de rug dat mannen elkaar geven bij een omhelzing. Door daar een uitputtingsslag van te maken, wordt de aandacht gevestigd op de absurditeit van deze realiteit. Het fotowerk Show Them The Ropes (2018) is het resultaat van een langdurig onderzoek naar de overeenkomst tussen onze westerse prestatiecultuur en de drang om deel te nemen aan competitieve sporten, en hoezeer dit doorsijpelt in ons dagelijks bestaan. Voor dit werk onderzocht Thissen meerdere competitieve sporten zowel op vorm als inhoud en de rol die giftige masculiniteit binnen sport speelt. Masculiniteit neigt snel naar uitdagen, competitie en provocatie, iets wat ook ver buiten de sportvelden zijn invloed kent. Julius heeft getracht het beeld te ontdoen van diens competitieve element. Het uiteindelijke beeld toont Thissen en zijn muze dan ook rustend op het groene sportveld met het kronkelende touw als verbindende factor onder hun, starend naar de hemel.

Kunstmagazijn, Kanunnik Mijllinckstraat 1 /3, 6525 WS Nijmegen Open: wo t/m zo, 12:00 - 17:00
Close

Julius Thissen

Julius Thissen is beeldend kunstenaar en artistiek onderzoeker. Zijn onderzoek binnen zijn beeldende kunst zet vraagtekens bij (gender-)identiteit en onze hedendaagse prestatiecultuur. Aan de hand van stereotypen onderzoekt hij mannelijke genderrollen en diens privilege in de westerse samenleving.

Lees meer

M.C. De Waal

Radicale individualiteit en subculturen met de ruimte voor volstrekt eigenzinnige zelfverwezenlijking zijn de drijvende krachten achter het veelzijdige oeuvre van M.C. de Waal. Middels video en klassieke fotografie openbaart de Waal het leven en gedachtegoed van paradijsvogels. In aanvulling daarop worden performances en installaties ingezet om de vrijheden die deze pioniers in vaak kleine kring hebben verworven, breder uit te dragen. Het werk verzet zich tegen vormvastheid en vertrekt vanuit een recalcitrante onbevangenheid. De Waal verkent de grenzen van inclusiviteit en bevraagt de mate waarin identiteit daadwerkelijk fluïde kan zijn in een rigide wereld vol rolpatronen en dogmatische bepalingen. In de luwte van een normatieve maatschappij werkt M.C. de Waal aan projecten die volstrekt wars zijn van trends. De lens wordt gericht op de mens achter de beeldcultuur. De twijfel en trots die spelen rondom plastische chirurgie worden aan den lijve ondervonden. De opgekropte negatieve emoties die spelen bij het loskomen van labels en categorieën worden gekanaliseerd, om zo in alle vrijheid een lofrede voor het eigen verhaal af te kunnen steken. M.C. de Waal wordt als kunstenaar vertegenwoordigt door galerie TORCH uit Amsterdam en als DJ Maxime Duvall brengt de kunstenaar muziek uit voor onder andere het label Bordello a Parigi.

Op zondag 20 oktober zal er om 20:00 een performance van M.C. De Waal plaatsvinden aan de Waalkade, met een choreografie van Moreno Perna, muziek van Niels Doctr en kostuums van vanderWilt.

Singular Art, Waalkade 72, 6511 XR Nijmegen Open: do t/m zo, 10:00 - 18:00

Moreno Perna, Niels Docter en vanderWilt

Het project van M.C. de Waal voor Qtopia krijgt de vorm van een fotografische installatie en een performance die samen het startsein zullen geven voor een meerjarige reeks van presentaties voor Singular-Art. Het concept van de galerie, een onverdeelde aandacht voor het autonome kunstwerk, wordt vertaald in een empathische inleving in het autonome individu. Een mens met de macht de eigen context te scheppen en de moedige kwetsbaarheid om deze tentoon te stellen.  Het uitgangspunt is de Marianne, een Frans nationaal symbool voor rede en vrijheid. Ten tijde van Napoleon was het tevens een verboden signaal voor het verzet van de republiek. Dit heraldisch embleem wordt belichaamd door de beeltenis van een vrouw. Om de zoveel jaar wordt vanuit de Franse staat een sterke bekendheid gekozen, categorie Brigitte Bardot of Catherine Deneuve, die model mag staan voor een gipsen buste die de kracht en vrijheid van de republiek moet uitdragen.  Vrijheid is te vinden in volwassenheid. Het niet langer meten aan de verwachtingen van de eeuwige ander en het kunnen scheppen van eigen voorwaarden voor het bestaan. In de Marianne zoekt M.C. De Waal een universeel symbool voor trots, zorgzaamheid en volkomenheid. Zijn pluriforme interpretatie hiervan zal middels een performance de galerie worden binnengeleid.

Op zondag 20 oktober zal er om 20:00 een performance van M.C. De Waal plaatsvinden aan de Waalkade, met een choreografie van Moreno Perna, muziek van Niels Doctr en kostuums van vanderWilt.

Singular Art, Waalkade 72, 6511 XR Nijmegen Open: do t/m zo, 10:00 - 18:00

Close

M.C. De Waal

Radicale individualiteit en subculturen met de ruimte voor volstrekt eigenzinnige zelfverwezenlijking zijn de drijvende krachten achter het veelzijdige oeuvre van M.C. de Waal.

Lees meer
Naom Youngrak Son

Noam Youngrak Son

Noam Youngrak Son beschouwt zichzelf als een ‘design activist’. Voor Noam is design niet een op zichzelf staand doel, maar een handig middel om andere sociale doelen te bereiken. Noam weigert iemands gender uitsluitend als mannelijk of vrouwelijk te definiëren. Met andere woorden: Noam weigert om zich in sociale of culturele context een man of vrouw te zijn. Noam wijst elke vorm van gender-binariteit af. 2017~ Design Academy Eindhoven BA Design 2016 iF Public Value Student Award 2016 Korea Talent Award 2018 K-Design Award Grand Prize

On the web

www.d-act.org

Queerlet

Een blauwe man met een broek en een rode vrouw in een rok; dit zijn de meest veelvoorkomende figuren op toiletbordjes. Deze gender-binaire standaard sluit talloze mensen uit die zich niet schikken naar gendernormen. Als onderdeel van een sociale beweging verschenen er genderneutrale toiletbordjes. Daar hebben we nieuwe tekens voor nodig. Queerlet is een toiletbordje waarop gebruikers hun eigen menselijke figuren kunnen tekenen, gebaseerd op hun eigen genderidentiteit. Het bordje beeldt slechts vaag een menselijk silhouet af, zodat de gebruiker de figuur zelf verder af kan maken zoals die dat wil. Tekeningen kunnen worden gewist en overtekend met een speciale stift. Het concept wordt momenteel getest bij verschillende publieke toiletten. Door een uitgebreide hoeveelheid gender symbolen te verzamelen die zijn gemaakt door mensen met verschillende achtergronden, functioneert Queerlet niet alleen als een designobject, maar ook als instrumentarium voor visueel onderzoek naar genderrepresentatie en symboliek.

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00

www.d-act.org

Close

Noam Youngrak Son

Noam Youngrak Son beschouwt zichzelf als een ‘design activist’. Voor Noam is design niet een op zichzelf staand doel, maar een handig middel om andere sociale doelen te bereiken.

Lees meer
Robin Ramos

Robin Ramos

Robin Ramos ook wel bekend als Robin van der Haak, is een filmmaker die films maakt op een poëtische wijze. Hij maakt onder andere gebruik van gedichten, dans, simplistisch set gebruik om grote problematieken aan te duiden die diep geworteld zitten in onze maatschappij. Robin duikt voor zijn werk de geschiedenis in, om erachter te komen hoe deze problematieken zijn ontstaan om er vervolgens radicale verandering teweeg te brengen met zijn films qua narratief. Ook breekt hij bewust met fundamentele filmregels als het voyeurisme, waarmee hij als het ware de beeldcultuur wil dekoloniseren. 

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00

Grenzeloos Zijn 

“Deze film is een zoektocht naar mijn verhouding tot queer zijn. Queer zijn betekent voor mij het niet conformeren aan heteroseksualiteit, het niet conformeren aan genderrollen en het fluïde zijn in seksualiteit. De definitie hiervan wordt voor elk queer persoon anders ingevuld, zo ook door de social actors in deze film.  In Amerikaanse context is queer zijn helemaal hip en zijn er veel filmpjes over te vinden op social media. Dit zijn met name uitgesproken personen uit de nachtwereld. Ik voel mij hier niet genoeg mee verbonden en daarom ben ik zelf op onderzoek gegaan naar wat queer zijn nog meer is bij mensen met wie ik me kan identificeren als afropees-queer persoon. Ik heb queer zijn in de Nederlandse context onderzocht omdat er nog weinig zichtbaarheid van is. Dit stimuleert mij dan ook zeer om een film te maken waarin deze vrijwel onzichtbare groep zichtbaar wordt.  Deze film is een ode aan deze groep mensen en dit wordt overgebracht in een film die niet informatief of uitgesproken politiek is, maar door deze mensen te laten zien zoals ze zijn en daar ook de ruimte voor krijgen. De betekenis van mijn werk is dat queer zijn niet altijd als een golvende zee is, maar juist ook een kabbelend beekje dat ingewikkeld en woest is in zijn eigen wijze.

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00

De Kroon 

Op 6 mei 2018 werden er door de talkshow host racistische uitspraken gedaan bij het RTL4 programma Bubbels&Gloss over Afro haar en het is dan ook niet vreemd dat er toen veel ophef op kwam. Wij, Robin Ramos en Kymani Ceder, schreven hierom een gedicht als positieve representatie door, van en voor Afro Nederlanders. We publiceren de film precies een jaar later sinds het incident en bevrijden ons als het ware van de ketenen van stereotypering rondom kroeshaar op de dag na Bevrijdingsdag. Wij hebben dit gedicht verfilmt naar aanleiding van een studieopdracht met als thema ‘familie’. Wat betekent familie voor ons? Wij hebben als invalshoek ‘black hairstyles’ gekozen, omdat deze historisch gezien in verscheidene stammen een gemeenschap impliceert en tot vandaag de dag een manier is om in contact te staan met de voorouders. De film werkt op een paradoxale en dekoloniale manier als een tijdmachine die je mee op reis neemt langs de nalatenschap van deze haar traditie en verbindt als een vlechtwerk het heden en verleden met elkaar. De film is een re-enactment van de geschiedenis gespeeld door Afro-Nederlanders van het heden: Hoe ervaren Afro-Nederlanders hun identiteit nadat er een fysieke vervreemding plaats gevonden heeft van het continent Afrika? Hoe verhouden zij zich nu tot hun haar? En hoe verhouden wij als Afro-Nederlandse filmmakers ons tot deze film? De Kroon is een poëtische vertelling over de relatie van Afro-Nederlanders met hun haar. Hiermee borduren we voort op de Natural Hair movement die zichtbaarder is in Amerikaanse context.

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00
Close

Robin Ramos

Robin Ramos ook wel bekend als Robin van der Haak, is een filmmaker die films maakt op een poëtische wijze.

Lees meer
Rowena Buur

Rowena Buur

Rowena Buur is een non-binaire feminist en ‘artivist’ en woont in Utrecht. Hun werk draait om identiteit, seksualiteit, gender en familie. Buur gebruikt interviews, video, fotografie en typografie als een methode om zichzelf en anderen, zij het met een beetje humor en ironie, te confronteren. Dit proces wordt zo een manier om met de realiteit om te kunnen gaan. When did you become a heterosexual? Is een project dat draait rondom seksualiteit en de heteronormatieve moraal die de maatschappij ons dagelijks oplegt. In het project onderzoekt Buur enkele dagelijkse en (on)zichtbare vijandigheden die LHBTQI+ personen moeten doorstaan. Het is een protest tegen de onderdrukkende moraal, een protest dat –door deze veel voorkomende opmerkingen, vragen en meningen te weerkaatsen— wil reflecteren en een transformatie wil initiëren, dus.. Sinds wanneer ben jij hetero? Want… je ziet er niet zo uit. ;)

Cafe de Plak, Bloemerstraat 90, 6511 EM Nijmegen Open: ma t/m zo, 12:00 - 23:00 m.u.v. feestjes
Close

Rowena Buur

Rowena Buur is een non-binaire feminist en ‘artivist’ en woont in Utrecht. Hun werk draait om identiteit, seksualiteit, gender en familie. Buur gebruikt interviews, video, fotografie en typografie als een methode om zichzelf en anderen, zij het met een beetje humor en ironie, te confronteren. Dit proces wordt zo een manier om met de realiteit om te kunnen gaan.

Lees meer
Sarjon Azouz

Sarjon Azouz

“Sinds ik aan een nieuwe studie op ArtEZ begon op de afdeling experimentele kunst en onderzoek (Fine Art), heeft mijn onderwerp al veel transformaties in verschillende mediums doorstaan. Zodra ik vorm, materiaal, de duur of het ruimtelijk ontwerp aanpas, ervaar ik mijn werk vanuit alle mogelijke invalshoeken; om zo het ‘eigen-model’ en het ego in de richting van een meer metaforische entiteit te dwingen, door gebruik te maken van herinneringen hieraan. Mijn artistieke praktijk is begonnen met het schilderen van wat ik ‘situatieportretten’ noem. Een instabiele opname van momenten waarin ik gebeurtenissen die een groot impact op het ego hebben, herover. Deze portretteer ik als surrealistische karakters in stedelijke landschapsfoto’s. Terwijl ik probeer deze karakters te begrijpen, maak ik sculpturen waarin ik hun anatomie deconstrueer. Kleding is hierin een metafoor voor het oneindig maskeren van de identiteit en ik gebruik vingers in plaats van ledematen, die het geheugen in abstracte herinneringen verbeelden. In het afgelopen jaar heb ik mijn werk benaderd door te focussen op drag als kunstvorm en gender performativiteit, door personages te fragmenteren en terug te leiden naar video. Ik vraag mij hierin af: hoe bewust is mijn alter ego zich van mijn ego? Hoe kan ik de derde persoon vinden, die mij representeert in mijn geheugen? En welke laag kleding identificeert mij echt?” “Omdat ik identiteit als onderwerp neem, etaleert mijn werk een proces van verzamelen, vergieten en vouwen en ontvouwen in schilderen, sculptuur en videowerk. Ik baseer mij op de drie stadia in Lacans theorie over het zelfbewustzijn en realiteit en gebruik deze om de fasen van mijn artistieke ontwikkeling af te beelden als stadia van de reële, de symbolische en de imaginaire orde, om zo een abstract narratief te creëren. Dit proces is geheel intern: het gebruikt lappen stof als ijkpunten in de cognitieve kaart van het selectieve geheugen en creëert zo een surrealistische dialoog tussen diverse verschijningen van het ‘zelf’. In videowerk benader ik een deel van mijn identiteit als een oneindig terugkerende herinnering, waardoor er een eigen karakter ontstaat. Een drag personage verbeeldt een van de beelden waar ik mij van bewust wil zijn. Het roept het gevoel op van mijn opvoeding, een realiteit die ik niet kon begrijpen en probeert mijn identiteit te bevragen, door middel van deze levendige herinnering aan de vrouwen die mij verzorgd hebben. In mijn werk benader ik identiteit niet als een vaste constructie, maar als een vloeibare stroom die gaandeweg van vorm verandert . Mijn karakter is net zo performatief als het jouwe. Deze tentoonstelling benadert vouwen en ontvouwen als een eindeloze handeling. We vouwen en ontvouwen onszelf naar karakters die we nooit echt zullen zijn.”

Filmhuis o42, Oranjesingel 42, 6511 NW NijmegenOpen: ma t/m zo, 11:45 - 22:30
Close

Sarjon Azouz

“Sinds ik aan een nieuwe studie op ArtEZ begon op de afdeling experimentele kunst en onderzoek (Fine Art), heeft mijn onderwerp al veel transformaties in verschillende mediums doorstaan."

Lees meer
Tabita Rezaire

Tabita Rezaire

Tabita Rezaire beschouwt zichzelf als grenzeloze entiteit, die kunst gebruikt om de ziel te onthullen. In haar multidimensionale praktijk gebruikt Rezaire verschillende organische, elektronische en spirituele structuren of systemen als middelen om onze focus te verleggen en meer heart consciousness te zijn. Rezaire navigeert in haar werk door een digitale, lichamelijke en voorouderlijke geschiedenis; onderwerpen die zijn gekenmerkt door strijd en pijn. Ze zoekt naar wetenschappelijke paradigma’s om de doordringende effecten van kolonialisme en de ‘protocollen van energetische afwijkingen, die de liederen van ons ziel beïnvloeden’, te ontmantelen. Geïnspireerd door kwantummechaniek en kosmische mechaniek, plaatst Rezaire haar werk in een tijd en ruimte waar technologie en spiritualiteit samen komen en een voedingsbodem vormen voor visies gekenmerkt door connectie en emancipatie. Met beeldscherm interfaces en collectieve offergaven herinnert ze ons om onze innerlijke datacenters open te stellen en westerse autoriteit te omzeilen, ‘om rechtstreeks vanuit de ziel te downloaden’. Rezaire woont in Cayenne, Frans-Guyana. Ze heeft een bachelor in economie en een volbracht in 2013 een research master in Artist Moving Image aan het Central Saint Martins in Londen. Rezaire is een van de oprichters van kunstenaarsgroep NTU, vormt de helft van het duo Malaxa en is oprichter van the house of Seneb. Rezaires werk is op diverse internationale plaatsen tentoongesteld; Serpentine Londen, MoMa New York, New Museum New York, Gropius Bau Berlijn, MMOMA Moskou, Museum of Contemporary Art Chicago, HEK Bazel, ICA Londen, Victoria & Albert Londen, National Gallery Denemarken, The Broad Los Angeles, MoCADA New York, Tate Modern Londen, Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris en droeg bij aan verschillende biënnales zoals de Guangzhou Triënnale, Biënnale van Athene, Kochi Biënnale in 2018, Performa Biënnale en Karachi Biënnale in 2017 en de Biënnale van Berlijn in 2016.

Cafe de Plak, Bloemerstraat 90, 6511 EM Nijmegen Open: ma t/m zo, 12:00 - 23:00 m.u.v. feestjes

DEEP DOWN TIDAL

DEEP DOWN TIDAL doorzoekt transoceanische netwerken en onderzoekt hoe de politieke en technologische affecten van water communicatie kunnen geleiden. Van glasvezelkabels tot gezonken steden, verdronken mensen, verborgen geschiedenissen van reizen en heilige signalen; de oceaan biedt huisvesting aan een complexe verzameling van communicatienetwerken. Omdat moderne informatie- en communicatietechnologieën (ICT) alom aanwezig zijn in de westerse manier van leven –inmiddels globaal omgedoopt om verdere westerse dominantie te implementeren— moeten we dringend de culturele, politieke en omringende machten begrijpen die hieraan ten grondslag liggen. Zo is de infrastructuur van onderzeese glasvezelkabels die nu onze digitale data vervoert, geplaatst op de routes van de koloniale scheepvaart. De gewelddadigheid van de moderne tijd wordt zo opnieuw verhuld door de bodem van de zee, die de pijnlijke maar gevierde ontwikkelingen draagt. In Deep Down Tidel navigeert Rezaire door de oceaan, als een soort kerkhof van Black knowledge en technologieën. Van Atlantis tot de Middenpassage of de vluchtelingen die momenteel verdrinken in de Middellandse zee: de oceanische afgronden dragen pijn, verloren geschiedenissen en herinneringen terwijl zij tegelijkertijd de globale infrastructuur van onze hedendaagse communicatie geleiden. Kan het zijn dat het geweld van Internet – toegebracht aan Afrika en zwarte mensen in het algemeen, wordt veroorzaakt door fysieke architectuur? Onderzoek suggereert dat water het vermogen heeft om informatie te bewaren, te kopiëren en te verspreiden in de stroming. Welke informatie bevatten de wateren op deze wereld? Naast trauma bevat water een ontelbaar aantal diepe geheimen: van de onbekende oorsprong ervan, het mysterieuze onderwaterleven van zeemeerminnen, watergoden en slangengoden tot de wateraap-hypothese. Door de complexe kosmologische, spirituele, politieke en technologische verhalen te lezen die uit het water opwellen, poogt Deep Down Tidal inzicht te krijgen in het nalatenschap van kolonialisme.

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00
Close

Tabita Rezaire

Tabita Rezaire beschouwt zichzelf als grenzeloze entiteit, die kunst gebruikt om de ziel te onthullen. In haar multidimensionale praktijk gebruikt Rezaire verschillende organische, elektronische en spirituele structuren of systemen als middelen om onze focus te verleggen en meer heart consciousness te zijn.

Lees meer
Vita Evangelista

Vita Evangelista

Vita Evangelista werkt met digitale media, tekst en performance op het snijvlak van queer feminisme en embodied knowledge. Evangelista, geboren in de Braziliaanse ruïnes van een 21 jaar durende dictatuur, beschouwt mentale schade als naschokken van een autoritair kennissysteem dat de wereld heeft beschadigd. Door voort te borduren op auto-techo “poëtische” narratieven die kunnen ontstaan uit een bewuste vorm van vervreemding, reflecteert het werk van Evangelista op de materiële, belichaamde (embodied) en affectieve gevolgen van epistemisch geweld (geweld ingegeven door een ongelijke reikwijdte van kennis) om zo de urgentie van dekolonisatie te onderstrepen. Voor het Qtopia Queer Arts Festival werkte Evangelista in samenwerking met artist in residence Astrit Ismaili. Het resultaat van hun werkweek wordt op zaterdag 5 oktober gepresenteerd bij POPOP en is gedurende de rest van het festival te bekijken in NEUS.

NEUS, Tweede Walstraat 106, 6511 LS Nijmegen Open: do - za: 13:00 - 21:00, zo: 13:00 - 18:00
Close

Vita Evangelista

Vita Evangelista werkt met digitale media, tekst en performance op het snijvlak van queer feminisme en embodied knowledge.

Lees meer